ولى يكى از استادان اكادمى علوم ( در نيويورك ) مى گويد محال است موجود زنده‌اى از سرماى شديد فضا به سلامت بگذرد و يا در اشعه كيهانى قوى كه در فضاء پراكنده است تلف نشود ؛ و به علاوه آن ، دو ايراد ديگرى نيز بر اين نظريه وارد مىآيد كه بطلانش را آشكار مىسازد : اول اينكه ستارگان ازليتى نداشته اند ، بلكه از گازهاى گرم پديد آمده اند كه در آنها نيز قابليت حيات نبوده است . دوم اينكه سوال مىشود زندگى در منظومه ها يا كهكشان هاى ديگر از كجا پيدا شده ؟ چه حيات از غير حيات پيدا نمىشود . ولى خدا شناس با كمال سادگى و سهولت پاسخ اين سوال را مىدهد و مى گويد خداوند كه حى و قيوم است ، حيات را به جهان مادى عطا فرموده و زنده جان ها را خلق نموده است . قرآن مجيد در آيات زيادى اين موضوع را ياد آورى فرموده و زنده كردن را به خداوند عالم اختصاص داده است ، بلى ژئولوژى فرمايش قرآن را تصديق مىنمايد . قانون دوم ترمو ديناميك حدوث عالم و وجود خالق را ثابت مىدارد « فرانگ آلن » استاد فيزيك زيستى و متخصص در رؤيت الوان ( مبحث فيزيولوژى نور ) مى گويد : قانون ترمو ديناميك ( حرارت ) ثابت كرده است كه جهان پيوسته رو به وضعى روان است كه در آن تمام اجسام به درجه حرارت پست مشابهى مىرسد ، و ديگر انرژى قابل مصرف وجود نخواهد داشت ، و در آن حالت ديگر زندگى غير ممكن خواهد بود . و اگر جهان آغازى نداشت و از ازل موجود بود بايد پيش از اين چنين حالت مرگ و ركود حادث شده باشد .